"ŞERİAT DEVLETİNE GİDİŞİN AÇIK KANITLARI VAR"

11/6/2008 · Kategori: Makale

"ŞERİAT DEVLETİNE GİDİŞİN AÇIK KANITLARI VAR"

İŞTE YARGITAY BAŞSAVCISI YALÇINKAYA'NIN ZEHİR ZEMBEREK MÜTALAASI

31.05.2008 02:55

Yargıtay Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya, AKP’nin kapatma davası hakkındaki mütalaasını Anayasa Mahkemesi’ne verdi. Başsavcı mütalaasında
Adalet ve Kalkınma Partisi’nin, laikliğe aykırı eylemlerin odağı durumuna geldiğinin tespiti ile eylemlerinin ağırlığı da gözetilerek temelli kapatılmasına, davalı partinin genel başkanı Recep Tayyip Erdoğan’dan başlamak üzere iddianamede isimleri sayılanlara beş yıl süreyle siyasi yasak getirilmesi istedi.
Başsavcılığın mütaalasında, AKP’nin ön savunmasında, iddianamenin “delil niteliği olmayan siyasi ve subjektif olgular ve değerlendirmeler esas alınarak, korku ve vehimlerden hareketle geleceğe yönelik spekülatif öngörülere yer verilmek suretiyle düzenlendiği”nin savunulduğuna işaret edildi. Mütalaa’nın “Davalı Partinin Eylemlerinin ve Ön Savunmasının İrdelenmesi” başlıklı bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin köhnemiş idari ve siyasi yapısı ile çağının gerisinde kalan, başında dinin en yüksek temsilcisi ‘halife’ sıfatını taşıyan, teokratik Osmanlı İmparatorluğu’nun küllerinden doğduğu, bağımsızlığını canı ve kanıyla kazanarak, gasp edilen egemenliğini sultanın elinden aldığı belirtilerek şöyle denildi:

“Ulus egemenlik yetkisini ilahi bir güçten değil, bizzat kendisinden alır. Ulus egemenliğinin ilahi bir kaynağı yoktur ve bu nedenledir ki laiklik, cumhuriyetin temel karakteristiğidir. Kurtuluş Savaşı yıllarında Ulus'un kurtuluş mücadelesini sekteye uğratan isyanların elebaşları, kışkırtıcıları, tertipçileri, bu din taciri molla, şıh, şeyh ve derviş takımıdır. Bin yıllık Türk yurdu Anadolu’yu işgale kalkışan Yunan Ordularını, İslamın ve Halifenin koruyucusu olarak gösteren ve öven de bu işbirlikçi mürteci zihniyettir. İrticanın kendi ulusuna ihanetleri, Kurtuluş Savaşı dönemi ile de sınırlı değildir. Cumhuriyet kurulduktan sonra da Şeyh Sait’ler, Derviş Vahdeti'ler İngiliz altınlarının parıltısıyla ve şeriat devleti-hilafet çığlıklarıyla ayaklanmışlar, binlerce şehit kanı dökmüşlerdir.”

TOTOLOJİLİ SAVUNMAYA TOTOLOJİLİ YANIT

Mütalaada, Cumhuriyetin temel karakteristiğinin laiklik olduğu defalarca vurgulanırken, AKP’nin ön savunmasında da yer alan “Totoloji”yle ilgili ifadelere ise şöyle yanıt verildi:

“Cumhuriyetin temel karakteristiği laikliktir. Çünkü cumhuriyetin temelindeki Kurtuluş Savaşı sadece yabancı işgalcilere karşı değil, onun içteki işbirlikçisi irticaya, din istismarcılarına karşı da verilmiştir. Cumhuriyetin temel karakteristiği laikliktir. Çünkü ulusal egemenliğin kaynağı ilahi kudret değil, bizzat ulusun kendisidir. ‘Totoloji’ kaygısı, varlığını Cumhuriyete ve onun devrimlerine borçlu olanları bu gerçeği defalarca ve ısrarla vurgulamaktan alıkoyamayacaktır.”

“FAZİLET PARTİSİ’NDEN AYRILAN BİR EKİP TARAFINDAN KURULMUŞTUR”

İrticanın ilk defa 26 Ocak 1970 tarihinde bir siyasi parti olarak örgütlenerek Milli Nizam Partisi adıyla Türk siyaset sahnesine çıktığı vurgulanan mütalaada, Milli Nizam Partisi ve onun devamı niteliğindeki diğer parti örgütlenmeleri olan Refah Partisi ve Fazilet Partisi’nin laikliğe aykırı faaliyetleri nedeniyle Anayasa Mahkemesi tarafından kapatıldığına işaret edildi. Mütalaada şöyle denildi:

“Davalı parti laikliğe aykırı faaliyetleri nedeniyle Anayasa Mahkemesi’nce kapatılan Fazilet Partisinde liderlik mücadelesi veren, kaybedince de ayrılan bir ekip tarafından kurulmuştur. Bu ekip mirasçısı olduğu laik rejim karşıtı partilerin geçmiş siyasi deneyimlerinden ders çıkarmış, siyasi amaçlarına, açık bir eylem ve söylem yerine, birkaç aşamada ve örtülü bir programla ulaşmayı hedeflemiştir. Örtülü programını gerçekleştirirken, olası tepkileri bertaraf etmek için demokrasi, insan hakları, din ve vicdan, örgütlenme ve ifade özgürlüğü gibi evrensel değerleri kullanmaya başlamıştır.”

“ILIMLI İSLAM DEVLETİ’NE GİDİŞİN AÇIK KANITLARI”

Başsavcı’nın mütalaasında davalı partinin, 14 Mart tarihli iddianamede yer alan eylem ve söylemlerinin ‘ılımlı İslam devleti’ adı altında bir şeriat devletine gidişin açık kanıtları olduğu kaydedildi. İktidar partisine karşı kapatma davası açılamayacağına ilişkin savunmanın hukuki temele dayanmadığı ifade edilen mütalaada, “siyasi partilerin demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları olduğunda kuşku yoktur. Ancak, bu onların faaliyetlerinin sınırsız olduğu, demokratik yöntemleri kullanarak demokrasiyi ortadan kaldırmalarına geçit verilebileceği anlamına gelmez. Siyasi partiler çoğulcu demokrasinin temel ilkelerine uygun davranmak zorundadır. Siyasi partilerin faaliyetlerine sınır çizilmesi, bazı eylemleri nedeniyle yaptırım uygulanması, özgürlükçü demokratik düzenin korunması amacına yöneliktir”denildi.

“DEMOKRASİ VE LAİK CUMHURURİYETİ KORUMAK GÖREVİMİZ”

Mütalaada, demokratik ve laik cumhuriyeti korumanın, Yargıtay Başsavcılığı’nın Anayasa ve yasalar ile belirlenmiş temel görevleri arasında olduğu belirtildi. Egemenlik yetkisinin kullanılmasında kuvvetler ayrılığının esas olduğu ve yargı yetkisinin Türk milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanıldığı belirtilen mütaala da, “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı söz konusu davayı Anayasada yazılı yetki ve esaslar çerçevesinde ‘ileri sürüldüğü gibi vehimlerle, sanal korkularla değil) somut kanıtlara dayanarak açmış, siyasi partiler üzerindeki yargısal denetim mekanizmasını işletmiştir. Savcıların görev unvanlarının başında taşıdıkları ‘cumhuriyet’ sıfatı, cumhuriyeti korumak için verilmiştir. Başsavcılığımız cumhuriyetin değerlerini, Anayasa ve hukukun üstünlüğünü her zaman ve her durumda savunmaya kararlılıkla devam edecektir” ifadeleri kullanıldı.

“AB İLE MÜZAKERELER DAVALI PARTİDEN ÖNCE BAŞLADI”

Mütalaada, AKP’nin ön savunmasında yer alan ‘Avrupa kamu düzeninin bir siyasi partinin kapatılmasını kabul etmeyeceği ve olası bir kapatma kararının Avrupa Birliği ile müzakereleri sonlandıracağı’ iddiası konusunda ise şu görüşlere yer verildi:
“Türkiye’nin AB ile birleşme müzakereleri davalı parti zamanında başlamayıp uzun zamandan beri süregelmektedir. Kaldı ki uluslararası ilişkiler parti temelinde değil, devletler ya da onların oluşturduğu kurumlar temelinde yürür. Diğer yandan davalı parti AB ile müzakere sürecini laikliğe aykırı faaliyetlerde bulunma için uygun ortam olarak değerlendirmiş, ülkemizde kendi siyasal gelişimi ve hedeflerine engel olarak gördüğü bazı kurumları tasfiye etmek, etkisizleştirmek için kullanmıştır.”

İKTİDARDA OLMASI TEHLİKEYİ SOMUT VE YAKIN KILMAKTADIR

İddianamenin hukuksal temele dayalı olduğu belirtilen iddianamade, ”davalı siyasi partinin şeriata ve çok hukukluluğa dayanan bir sistemi amaçladığı, devleti adım adım şeriat ile yönetilen bir devlete dönüştürmeye çalıştığı başta genel başkan olmak üzere her kademedeki parti üyelerinin beyanları ve davalı partinin eylemleri ile ortaya çıkmıştır. Şeriat ve çok hukukluluğun demokrasi ve demokratik toplumla bağdaşmadığı İHAM kararlarında vurgulanmıştır. Davalı partinin eylemleri Avrupa kamu düzenini oluşturan çoğulcu demokrasinin temel ilkelerine aykırıdır. Davalı partinin iktidarda bulunması projesini yürürlüğe koyma olanağına sahip bulunması amaçları bakımından demokrasiye yönelen tehlike ve tehdidi daha somut ve yakın kılmaktadır” denildi.

MİLLİ İRADEYİ SINIRSIZ İKTİDAR DİYE ALGILIYOR

Mütalaanın genel değerlendirme bölümünde davalı partinin dini ve dince kutsal sayılan şeyleri istismar ettiği vurgulanarak “ancak mutabakat süreçleri olarak adlandırdığı, oysa toplumu takiyye ile İslami bir yapıya doğru evrimleştirilmesini sağlamaktan başka bir şey olmayan yöntemlerle şeriatı egemen kılmayı hedeflediği, Anayasa’nın başlangıç kısmında belirtilen ‘hiçbir faaliyetin laiklik ilkesinin gereği olarak kutsal din duygularının devlet işlerine ve politikaya kesinlikle karıştırılmayacağı’ hükmünü dikkate almadığı görülmektedir. Şeriatın tüm toplumu İslami bir düzene kavuşturmayı esas alan ‘cihat’ boyutu gözetildiğinde, laik rejimi dönüştürmek için güç kullanılması ve bu tehlikenin uzak olmadığı bir gerçektir. Davalı partinin ‘milli irade’ kavramından anladığı sınırsız siyasi iktidar algısı olası çoğunluk diktasının açık işaretleridir“ görüşüne yer verildi.

-PARTİ KAPATILSIN, SORUMLULAR YASAKLANSIN

Mütalaanın sonuç ve istem bölümünde ise “Adalet ve Kalkınma Partisi’nin, laikliğe aykırı eylemlerin odağı durumuna geldiğinin tespiti ile eylemlerinin ağırlığı da gözetilerek, Anayasa’nın 69’ncu maddesinin altıncı fıkrası ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası’nın 101’nci maddesinin b bendi uyarınca temelli kapatılmasına, davalı partinin genel başkanı Recep Tayyip Erdoğan’dan başlamak üzere iddianamede isimleri sayılanların Anayasa’nın 69’ncu maddesinin 9’ncu fıkası ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasası’nın 95’nci maddesi uyarınca temelle kapatılmaya ilişkin kararın Resmi Gazete’de yayınlanmasından itibaren beş yıl süreyle bir başka siyasi partinin kurucusu, yöneticisi, deneticisi ve üyesi olamayacaklarına karar verilmesi kamu adına talep olunur” denildi.

ANKA

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Türkiye'de Müslümanlar baskı altında mı?

13/4/2008 · Kategori: Makale

Türkiye'de Müslümanlar baskı altında mı?

Türkiye Cumhuriyeti karşıtlığı Amerikan üniversitelerinde adeta moda. Herkes vur abalıya. O kadar ki ögrencilerin büyük bir kısmı Türkiye Cumhuriyeti'nin aleyhinde konuşmaları gerektiğine, yoksa hocalarından iyi not alamayacağına inanıyor. Haksız da değiller

12/04/2008 (1048 kişi okudu)

İLHAN BAŞGÖZ (Arşivi)

Seçimlerden sonra işler ne güzel başlamıştı. Güzel gideceğine inanıyorduk... AK Parti büyük bir çoğunlukla Meclis'e girmişti. Başbakan yeni ve demokratik bir anayasa hazırlığı sözü veriyordu. Bütun vatandaşları kucaklayacak uzlaşmacı bir anayasa. Türkiye ümitli, ferah, rahat bir nefes alıyordu. Ben de ümitlenmiştim. Sonra, akıl almaz bir şey oldu. Kimin aklına esti, güzel güzel yol almaya hazırlanan idare gemisini götürdü, türban kayasına tosladı. Bu kesinlikle bir komplo. Bence yurtdışından kurulan bir tuzak. Tıpkı türban konusunu Türk toplumunun başına bela edenlerin Avrupa devletleri olması gibi.
Şimdi de Türkiye'nin başına öyle bir çorap ördüler ki, daha kötüsü olamazdı. Avrupa Birliği'ni unuttuk, Anayasayı unuttuk, uzlaşmayı unuttuk. 301'inci maddeyi unuttuk. İki aydır türbanla yatıp türbanla kalkıyoruz. Bu anayasa tartışmaları arasında beni en çok korkutan Sayın Cumhurbaşkanı'nın başı açıkların endişelerini ortadan kaldıracak düzenlemeler istemesi oldu. Demek 80 yıldır başı açık gezen kadınlarımızın başı gerçekten tehlikede ki, bu tehlike kanunla önlemek isteniyor.
Bu şuna benziyor: Her zaman mısır ekmeği yiyen bir Karadenizli vatandaşlara diyorsun ki, senin mısır ekmeği yemek hakkını kanunla koruyacağım... Nereden nereye gelmişiz? Bu türban çıkmazını diyelim Başbakan görmedi. AK Parti'nin aksakallıları arasından bir akıllı çıkıp da yahu memleketi nereye götürüyoruz diye sormadı da mı? Densizliğin bu kadarı Tanrı vergisi olamaz, yaman eğitim ister.

Kısır çekişme
Üç haftadır Amerika'dayım. İki aydır türbana takılıp kalan memleketimdeki kısır çekişmenin dışında, bir rahat nefes almayı umuyordum. Öyle olmadı. Üniversitedeki dostlarım burada da bana Türkiye'de dinin ve dindarların baskı altında olduğunu söylüyorlar. Bunun en elle tutulur delili üniversitemdeki türbanlı Türk kızları. Bunlar Türk üniversitelerinde okuyamadıkları için İndiana Üniversitesi'ne gelmiş oluyorlar. Oysa çoğunun daha iyi bir eğitim almak için buraya geldiğini ben biliyorum... Bir başka cemaat bu kızlar. Öbür Türk öğrencilere katılmazlar. Suudi Arabistan'ın yaptırdığı bir cami var. Kapısı bacası belli olmayan, çöl bozuna boyanmış, acayip sandık gibi bir yapı. Orada toplanırlar. Bir Arap imamın vaazlarını dinlerler. İmam efendi televizyon seyretmeyin, müzık dinlemeyin diyormuş. Çevrelerinde Malezya'dan, Suudi Arabistan'dan başı örtülü kızlar var... Her biri son model bir moda mecmuasından çıkmış gibidir... Benim bir aylık harcamama eşit marka ayakkabıları giyerler, en pahalı kokuları kullanırlar. En pahalı kremleri sürünürler. Hepsinin jean pantolonu var, üzerinden son moda bir gömlek sarkıtırlar. Cumhuriyet'le veya Atatürk'le ilgili toplantılara katılmazlar. Cumhuriyeti sevmezsiniz anlarım, Atatürk'ten nefret edersiniz anlarım. Ama bu insanların neden Suudi Arabistan'ın dört duvarı arasındaki çöl kültürüne sıkışıp kaldıklarını anlamıyorum. Bu çöl kültüründe ne bulduklarını anlayamıyorum. İnsan kendi kültürüne nasıl olur da bu kadar yabancılaşır, anlayamıyorum. Acaba yanık bir Anadolu türküsü duyunca gözleri dolmaz mı, burunlarının direği sızlamaz mı bunların? Veya bir çiftetelli havası duyunca içlerinden kalkıp oynamak gelmez mi? Hiçbirinin gidip o kadar benimsedikleri Suudi Arabistan'da yaşamak isteyeceğini sanmıyorum. Cumhuriyet'in kendilerine sağladığı haklardan kolayına vazgeçmeyeceklerini biliyorum.
Türkiye Cumhuriyeti karşıtlığı Amerikan üniversitelerinde adeta moda. Herkes vur abalıya.
O kadar ki ögrencilerin büyük bir kısmı Türkiye Cumhuriyeti'nin aleyhinde konuşmaları gerektiğine, yoksa hocalarından iyi not alamayacağına inanıyor. Haksız da değiller..

Baskı nerede?
Türkiye'de dinin ve dindarların baskı altında olduğuna inanan dostlarıma şunları söylüyorum:
Bugün Türkiye'de, sayısını bilemediğim kadar çok tarikat var... Adıyaman'da var, Malatya'da var, Konya'dan İstanbul'a kadar her yerde tarikat var. Bunların on binleri geçen üyesi var. Bir kısmının televizyon kanalları, gazeteleri var. İstedikleri şekilde toplanıyorlar, ibadetlerini ve zikirlerini yapıyorlar. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin üyelerinden bir kısmını bu tarikatlar seçtiriyor. Hükümette Nakşibendi bakanlar var. Kanun tarikatları yasakladığı halde, kimse bunların üzerine baskı koymuyor. Her tarikatın cemaat evleri var. Binlerce öğrenciyi oralarda öğretmenler değil ablalar ve ağabeyler eğitiyor.
Ne eğitimi verildiğini hiç kimse bilmiyor. Kimsenin bu faaliyetlere karıştığı da yok. Memleketimde sayısı üç bini bulan Kur'an kursu var. Kanuna göre bu kurslara ancak 12 yaşına basan kızlar devam edebilir. Benim bulunduğum kentte ellerinde amme cüzleri, başları örtülü Kur'an kursuna giden kızların yaşı en çok yedi. Bu kurslar hükumetin kontrolünde idi. Bu kontrol kaldırıldı.
Hiç kimseye kızını Kur'an kursuna göndermeyeceksin dendiği yok.
Türkiye'de cami sayısı okul sayısından fazla. Her gün de yenileri yapılıyor. Cami yaptırma dernekleri vatandaştan harıl harıl para topluyor. Kimse kimseye cami kuramazsın demiyor. İslam inanışına göre kızlar imam ve hatip olamaz. İmam Hatip liselerinin sayısı düz liseler kadar neredeyse. Öğrencilerinin yarısı kız. Bütün orta öğretim kurumlarında din dersleri zorunlu. Kimse çıkıp da ben bu derse girmek istemiyorum diyemiyor. Kâfirlik damgası hazır. Herkes korkuyor. Her yıl on binlerce vatandaş hacca gidiyor. Memleketimiz boğazına kadar borç içinde. Batı'dan üç buçuk dolar çekeceğiz diye kırk takla atıyoruz. Hiç kimse bunlara etmeyin, eylemeyin demiyor. Milyonlarca doları götürüp Suudi Arabistan çölllerine gömmeyin demiyor. Oysa Hac'ın başka bir yorumu da var. Bundan 700 yıl evvel Anadolu erenlerinin o büyük Türkmen kocası Yunus Emre söylemiş bunu:
Çalış kazan ye yedir
Bir gönül ele getir.
Yüz Kâbe'den yeğrektir.(daha iyidir)
Bir gönül ziyareti.
Bir yoksulun gönlünü almanın Hac kadar kutsal olduğunu kimse söyleyemiyor.

Memleketimden manzaralar
Camiler özellikle cuma günleri dolup taşıyor. Sokaklar trafiğe kapanıyor. Kimse yolları trafiğe kapatamazsınız demiyor. Sabahın erkeninde her minareden dört mikrofon en yüksek perdeden ezan okuyor. Gece geç yatıp sabah uyumak isteyen vatandaşlara uyku haram oluyor. Ezan insan sesinden başka iletişim vasıtası olmayan bir toplumda önemli idi... Bilal Habeşi çıkıp Araplara, gür sesi ile "Namaz vaktidir, haydin namaza" diye bağırmasa kimse namaz vaktini bilmiyordu. Kendisini atılan taşlardan korumak için de Habeşi iki eliyle yüzünü kapatırdı. Bugün herkesin evinde saati var, çalar saati var, televizyonu var. İsteyen istediği saatte uyanır ve namazını kılar. Hayır ille hoparlörler her yanı çınlatacak... Buna da kimsenin karıştığı yok. Dindarlar ve din nasıl oluyor da baskı altında imiş ben anlamıyorum
Türkiye'de bir baskı var. Ama bu baskı dindarlar üzerinde değil. Baskı, dini başka türlü anlayanlar, dini sıyasetin dışında kendi vicdanlarında yaşamak isteyenlerin üzerinde ciddi bir biçimde var. Ben ders verdiğim doğu Anadolu kentinde Ramazan'da açık lokanta bulamıyorum. Kente inip yemek yiyemiyorum. Bir sandviç alıp yemek istersem ancak bir parkta kimsenin göremeyeceği bir ağaç gölgesine sığınıp yiyebiliyorum.
Zındık damgası hazır. Universitemin genç kızlarının başı açıksa kısa kollu bluzlarla kentin sokaklarından geçerken kokuyorlar. Sokakta sigara içemiyorlar. Sayıları milyonları bulan Alevi vatandaş Cemevlerine ibadet yeri diyemiyor. Ancak kültürevi diyebiliyorlar. Bir doçent, çalıştığım üniversitede bir kız öğrencisine soruyor. "Sen Alevi misin?" "Evet" cevabını alınca, "Çık dışarı yoksa abdestim bozulacak" diye kızcağızı sınıftan kovuyor. Bu doçent hâlâ Türkiye Cumhuriyeti'nin bir üniversitesinde ders vermeye devam ediyor. Pendik'te genç partililer cuma günleri dükkân dükkân dolaşıyorlar, dükkânı kapamayan esnafa iyilikle olmazsa tehditle dükkânlarını kapattırıyorlar. Osmanlı'da asesbaşı her Cuma çarşıyı pazarı dolaşır, dükkânı kapatıp camiye gitmeyeni hemen oracıkta falakaya çekermiş. Henüz şükür bu noktaya gelmedik. Ama, mayo reklamı yapan işyerinin reklamlarını çamurla sıvıyorlar. Kimsenin bunlara etmeyin, eylemeyin dediği yok.
Parti büyüklerinin politikası belki bu değil. Ama bunlar önlenmiyor...
Bütün bunlar yetmiyor olmalı ki, AK Parti Genel İdare Meclisi'nin önemli üyelerinden biri, Mir Dengir Mehmet Fırat birkaç hafta evvel Harvard Üniversitesi'nde bir konuşma yapmış. Konuşmasında, Anayasa'nın laiklik maddesini değiştiremiyoruz diye, bir defa değil iki defa esef etmiş ki bu haberi Radikal'de çıkan bir yazıdan öğrendim. Kimse çıkıp da o konuşmacıya sormamış. Memleketimizde din manzarası budur. Laiklik maddesi Anayasa'da iken bunlar olabildiğine göre bu maddeyi değiştirseniz acaba başka neler yapacaksınız? Yahut ne bekliyorsunuz da çifte çifte eseflerle laiklik maddesinden şikâyet ediyorsunuz? Ben bu çifte eseften gerçekten ürktüm.

İlhan Başgöz: Van 100. Yıl Üniversitesi Öğretim Üyesi

1- Türkiye'de Müslümanlar baskı altında mı? (12/04/2008)
Seçimlerden sonra işler ne güzel başlamıştı. Güzel gideceğine inanıyorduk... AK Parti büyük bir çoğunlukla Meclis'e girmişti. Başbakan yeni ve demokratik bir anayasa hazırlığı sözü veriyordu.

2- 'Hükümet kulpları' hep kaybediyor (04/09/2007)
22 Temmuz seçimlerinden AK Parti büyük bir başarıyla çıktı. Başarıya çeşitli yorumlar getirildi. Ekonomi dendi, muhtıra dendi, dış güçlerin desteği dendi, yoksulara gıda dağıtımı dendi. Bunların seçim zaferinde payı olabilir de olmayabilir de. Bu beni ilgilendirmiyor.

3- Yolu Bülent Ecevit'ten geçen anılar (12/11/2006)
Ecevit Başbakan. Ben Sovyet Bilimler Akademisi tarafından Moskova'ya davet edilmişim. Ankara'daki Sovyet Buyükelçiliği bana vize vermekte güçlük çıkarıyor. Ecevit'i ziyaret ediyorum. "İlhan bey" diyor, "Demek sana da vize vermiyorlar?"

4- Türkiye'de ortak değer: Lozan (30/07/2005)
Ben 1923 yılında hür bir memleketin, hür bir vatandaşı olarak doğdum. Çünkü, Türkiye Cumhuriyeti adını alan bu yeni devlet o yıl doğmuştu. Bu tarihi kentte Lozan Barış Antlaşması imzalanınca ben bir yaşındaydım.

5- Tek taraflı bakan yanılır (22/05/2005)
Anı, ağıt gibi sözlü tarih verileri araştırıldığında Ermenilerin de çok sayıda Türkü acımasızca katlettiği açıkça görülüyor. 1915'te yaşanan istenmeyen olaylarla ilgili olarak sadece Türk tarafını suçlu gösteren bazı çevreler büyük bir yanılgının içinde.

6- Sözlü tarih ve Ermeni sorunu (21/05/2005)
Ermeni sorununu yazılı tarihe dayanarak tartışıyoruz. Biz doğrudan taraf olduğumuz halde, sözlü tarih verilerini toplamayı akıl etmedik. O bunalımlı günlerde çatışmaların çilesini çekenler artık yaşamıyor.

7- Asıl sorun: İki başlı eğitim (13/05/2004)
Liselerle imam-hatipler, birbirini tanımayan, hor gören, aralarında gerginlik bulunan iki kuşak yetiştiriyor. Gençliğin tek çatıda eğitimi sağlanmalı.