TOPRAĞI EMZİREN KİBELE

bir ağıdın yüreği bu

yüzünde kaygı eski yontular

bunca yıldız bunca rüzgar

kavgadan çıkmış şiirler sonra

ekin yüklü anadolu

toprağı emziren kibele

midas'ın kulaklarına bile

esen yiğit rüzgarları

biz taşıdık

zamanın hıncı

düştü kar akı saçlarıma

yaralı gençliği nasıl bıraktık

sayfaları ağrılı tarihe

bu oyunun içindeyiz

içindeyiz ne acı

gökyüzünün kırılan kanadı sesimiz

rüzgarın öfkesi

maviler kandan uzak olsaydı

susardı ağıtlar

gülerdi deniz

düştü çocuk

duvarlar yıkıldı ansızın

savruldu sayfaları kitapların

uçup gitti kuşlar

eylüller oturdu yüreğime

büyüdü sızın

Bekir KOÇAK, Gizemi Temmuzda Saklı, (s. 39)

0 yorum yazılmıştır

AlsahBlog